ΤΑ ΝΕΑ: Επικίνδυνα βαλκανικά παίγνια ~ Βορειοηπειρωτικά

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ΤΑ ΝΕΑ: Επικίνδυνα βαλκανικά παίγνια

Δεν πρόλαβε καλά καλά να απογειωθεί το αεροπλάνο του Ερντογάν από το αεροδρόμιο των Τιράνων και η Αλβανία έσπευσε να δημιουργήσει (με άκομψο διάβημα προς την Αθήνα) θέμα ορίων ελληνικής εθνικής κυριαρχίας! Αμφισβητώντας έτσι την άσκηση δικαιωμάτων, όσον αφορά την έρευνα και εκμετάλλευση φυσικών πόρων (και εν προκειμένω υδρογονανθράκων) σε συγκεκριμένες ζώνες ελληνικής δικαιοδοσίας.

Μόνο συγκυριακό ασφαλώς δεν μπορεί να ήταν το γεγονός. Αντιθέτως και με βεβαιότητα, τόσο πίσω από την πρόσφατη αλβανική παρασπονδία ως προς τη συμφωνία για την ΑΟΖ στο Βόρειο Ιόνιο όσο και πίσω από τις νέες (και ακόμη σοβαρότερες) αμφισβητήσεις που διατυπώνονται με το τωρινό διάβημα ιχνηλατείται καθαρά το αποτύπωμα του τουρκικού δακτύλου.

Οπόταν και έπεται συνέχεια. Προβλεπτώς πιο δυσοίωνη. Και (χωρίς διάθεση κασσανδρολογιών) ασφαλώς επικινδυνότερη. Κάτι που από αυτές εδώ τις στήλες είχαμε προ μηνών προειδοποιητικούς επισημάνει. Καθώς, πέραν άλλων, το χαρτοφυλάκιο της ενέργειας στα Τίρανα περνούσε στα χέρια εκλεκτού της Αγκυρας. Του Ντόριαν Ντούισκα που με τουρκική «εξ επιλογής» βοήθεια (υποτροφία) φοίτησε στο παράνομο «Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου» στην κατεχόμενη Κύπρο! Απ' όπου απεφοίτησε. Και το οποίο (πάντοτε παρανόμως) επισκέφθηκε ακόμη και ως υπουργός της Αλβανίας μέσω Τουρκίας! Σκάνδαλο που (πολύ κακώς) υπετιμήθη και απεσιωπήθη!

Αυτά συμβαίνουν τη χειρότερη οπωσδήποτε για τον Ελληνισμό στιγμή. Την ώρα δηλαδή που - αυτονοήτως - η προσοχή των Ελλήνων περισπάται από τις έως και καταθλιπτικές εξελίξεις και τις βάναυσες εν πολλοίς χρεοκοπικές υποτροπές. Οπόταν και η διαχείρισή τους δεν είναι και η αποτελεσματικότερη. Καθώς οι εθνικές δυνατότητες αποδομούνται αδυσώπητα. Και οι αναγκαίες αντιστάσεις απομειώνονται αναλόγως. Και άλλωστε δεν είναι ασφαλώς τυχαία η επιλογή του χρόνου, στον οποίο αυτά τα φαινόμενα εκδηλώνονται. Αντιθέτως, η μεν Αγκυρα εκμεταλλεύεται την ελληνική αποδυνάμωση για προαγωγή ευανάγνωστων στόχων. Η δε Αλβανία σπεύδει (με τουρκική προτροπή) να διαχειρισθεί επιθετικά τις ευνοϊκές για την ίδια τροπές που αναδύονται στην περιοχή. Κυρίως όμως την εύνοια κάποιων δυνάμεων που την προορίζουν ως στρατηγικό εργαλείο (και προγεφύρωμα) για προαγωγή ευρύτερων περιφερειακών σχεδιασμών. Σε συνάρτηση πάντοτε με το γενικότερο κλίμα της επιδεινούμενης ψυχροπολεμικής αντιπαραθέσεως.


Ο,τι και να συμβαίνει όμως, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εάν αυτά δεν αντιμετωπισθούν εγκαίρως (και κυρίως αποτελεσματικά) θα επιφέρουν ανεπιθύμητα (για μας) παράγωγα. Και θα επωάσουν αδόκητα δεινά. Στην χειρότερη περίπτωση, έως και γεωπολιτικούς ενδεχομένως ακρωτηριασμούς.

Οταν μάλιστα στην όμορη γεωγραφία σημειώνονται ακόμη και αιματηρές εκτροπές. Και όταν επαπειλείται έως και επαναγεωγράφηση σε περιοχές όπως αυτές της (υπό διχοτόμηση) επικράτειας των Σκοπίων. Με το αναπαραγόμενο σύνδρομο της «Μεγάλης
Αλβανίας», όχι απλώς να επανακάμπτει, αλλά και να μεταλλάσσεται ως υπό μετάσταση κακοήθης νεοπλασία! Τα επίχειρα της οποίας και θα εισπραχθούν απ' όλους στην ευρύτερη περιοχή.

Σερβία, Βουλγαρία, Ελλάδα δεν θα μείνουν ανεπηρέαστες (και ενδεχομένως αλώβητες) από τέτοιες εν δυνάμει μετεξελίξεις όσων υφέρπουν. Και αν παρ' ευχήν τα πράγματα εκφύγουν του ελέγχου, οι κίνδυνοι θα αποβούν δυνάμει μοιραίοι και οπωσδήποτε αρκούντως αισθητοί, ακόμη και στον ίδιο τον ευρωπαϊκό πυρήνα. Με διακύβευμα που άπτεται της ευρωπαϊκής ασφάλειας και προοπτικής. Κάτι που παραπέμπει σε όχι και τόσο παλαιούς εφιάλτες. Οι οποίοι και άλλοτε είχαν βαλκανικές αιτιάσεις και φυσικές αφετηρίες. Και ο νοών, νοείτω.

θα ήτο λάθος να θεωρηθεί ότι με αυτή τη συλλογιστική «το πάμε μακριά». Ή ότι τέτοιες διαλεκτικές αφορούν ακραία ενδεχόμενα. Γιατί: κάτω από το βάρος και των δεδομένων και των περιστάσεων που διαμορφώνονται στο ευρύτερο πεδίο στρατηγικού ανταγωνισμού και κυρίως των εκδηλωμένων εθνικιστικών προθέσεων, μόνο μυωπικός θα είναι τυχόν εφησυχασμός. Και μόνον επιπόλαιη το λιγότερο θα ήτο η παράκαμψη όσων, δίκην «ιστορικών φαντασμάτων», επανακάμπτουν. Διαμορφώνοντας συγκεκριμένες παραμέτρους εθνικής πολιτικής. Η οποία συνάπτεται προς έωλες βλέψεις και αχαρτογράφητες (προς το παρόν) επεκτατικές επιθυμίες.

Οπόταν - και αν δεν υπάρξει πειστική αντίδραση - αυτό θα αποβεί τελικά (και κυριολεκτικά) άσοφο «παιχνίδι με τη φωτιά». Σε περιοχή (και σε εποχή) όπου εγκυμονούνται ανελισσόμενες και ανεξέλεγκτες συγκρουσιακές περιπλοκές.

Ο A. Λυκαυγής είναι δημοσιογράφος -πολιτικός αναλυτής