Αναχαιτόντας τον ανθελληνισμό… ~ Βορειοηπειρωτικά

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

Αναχαιτόντας τον ανθελληνισμό…

Αναχαιτόντας τον ανθελληνισμό…

Μπορεί τακτικά ο Βαγγέλης Ντούλες να έθεσε το ζήτημα της προσάρτησης στον κυβερνητικό συνασπισμό του Έντ Ράμα και της ακραίας εθνικηστικής παράταξης των Τσάμηδων του PDIU, ως ζήτημα ηθικής τάξης. Δεν είναι προφανώς μόνο τέτοιο. Για τον ίδιο πολιτικό, του οποίου εχθροί και φίλοι το ομολογούν ότι τον χαρακτηρίζει η ηθική διάσταση κάθε πολιτικής απόφασης έχει σπουδαία σημασία έστω και ως τέτοια. Δεν είναι δυνατό να υπήρχαν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Το 2009 το ΚΕΑΔ – ΟΜΟΝΟΙΑ με τεράστιο πολιτικό κόστος έφυγαν από το συνασπισμό με το Σαλί Μπερίσα καθώς εκείνος προσέγγισε δυνάμεις του ανθελληνικού φάσματος. Η προσέγγιση αυτή είχε αποτελέσματα όπως το βαρύ συμβάν στη Χιμάρα (Αριστοτέλης Γκούμας), την επειδύνωση του κλίματος στα ΜΜΕ, την Απόγραφή φάρσα του πληθυσμού και επρρέασε προφανώς τον προσανατολισμό στην υποβάθμιση των σχέσεων της Αλβανίας με την Ελλάδα εφόσον αποτελεί πλέον αμάρτημα για την πρώτη κάθε συζήτηση που να αφορά τα θαλάσσια σύνορα στο Ιόνιο.

Προφανώς η σπουδη του Ράμα και των Σοσιαλιστών καθώς και του Ιλίρ Μέτα της Σοσιαλιστικής Ένταξης για να ανοίξουν το συνασπισμό τους και προς τον Ιντρίζι συμαίνει ότι τους συμφέρει και η πολιτική ατζέντα την οποία κομίζει. Είναι γνωστό ότι βάση της πλατφόρμας του Ιντρίζι είναι ο ανθελληνισμός. Στις πολιτικές του πράξεις πέραν απ’ τη δηλητηριώδη ρητορία είναι δύο νομοθετικές πρωτοβουλίες τις οποίες κατάφερε να επιβάλει χάρη και στην αδυναμία των ελληνικής καταγωγής βουλευτών να προβάλουν αναχαιτική συσπείρωση. Η τροποποίηση του νόμου περί απογραφών που στην ουσία φωτογράφιζε τους ελληνικής καταγωγής πολίτες που τους ποινικοποιεί εάν ασκήσουν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού καθώς επίσης και η ανάμειξη του PDIU στην κατάρτιση της εδαφικής μεταρρύθμισης με την ίδρυση προληματικού δήμου στα σύνορα με την Ελλάδα, αποτελούν σοβαρές αποδείξεις για την επικυνδηνότητα του σχήματος αυτού.

Έτσι η παραίτηση του Ντούλε που αποτέλεσε την σημαντικότερη πολιτική είδηση της περασμένης εβδομάδας είναι ένα ισχυρός κώδωνας κινδύνουν για το τι προμυνείει αυτός ο στενότερος πολιτικός εναγκαλισμός του ΣΚ με μια ατζέντα που θέλει ταραχές με τους γείτονες και καθυστέρηση της Ευρωπαϊκής ατζέντας της χώρας.

Δεν πρόκειται ούτε για ζητήματα μικροπολιτικής άλλο τόσο λιγότερο για την πολιτική σταδιοδρομία του Ντούλε. Έχει εξάλου αποδείξει εκείνος ότι προέχει η ηθική του ακεραιότητα και κυρίως η πλήρη εκπλήρωση των υποχρεώσεων για τις οποίες είναι στην πολιτική και τα κοινά. Η ολοληρωμένη πολιτική θέση που έλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας (αιφνιδίασε γιατί δεν είναι μια συνηθισμένη διαδικασία) επιβεβαιώνει ότι έρχονται δυσκολότερες μέρες. Στο βαθμό που δύναται ο Ντούλες και το ΚΕΑΔ έδωσε το δικό του σήμα ώστε να υπάρξει αφύπνιση της κοινότητας. Κατανοεί κανείς ότι κουρασμένη η κοινότητα μας απ’ την απαξιωτική προπαγάνδα της «ρωμιοσύνης» και των ηλεκτρονικών της εναλλακτικών, θέλει το χρόνο της να καταλάβει ότι δεν είναι όλοι οι ίδιοι σε ότι αφορά την ευαισθησία στα εθνικά. Μόνο που τώρα χρειάζεται εγρήγορση. Ίσως να μην έχουμε το χρόνο να καταλάβουμε και πρέπει να μην δωθούμε στη νάρκη που προσπαθούν να προκαλέσουν οι καθηγητές των νανουρισμάτων.