Υπουργείο Εξωφρενικών: Είμαστε για τα πανηγύρια... ~ Βορειοηπειρωτικά

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Υπουργείο Εξωφρενικών: Είμαστε για τα πανηγύρια...


Έγραφα πριν από δύο Κυριακές ότι η πρεσβεία μας στο Πακιστάν, εκτός από τον πρέσβη, τον κ. Π. Μαυροειδή, που ήδη έχει κλείσει εκεί πέντε χρόνια, διαθέτει δύο διπλωματικούς υπαλλήλους και μερικούς διοικητικούς υπαλλήλους.

Μακάρι να ήταν έτσι. Θα ήταν ευτυχής ο πρέσβης. Γιατί, όπως έμαθα, όλοι κι όλοι είναι τρεις! Ο πρέσβης, ένας διοικητικός γραμματέας και ένας τεχνικός επικοινωνίας! Άντε μετά να δουλέψει η πρεσβεία μας στη μεγάλη αυτή μουσουλμανική χώρα, με πολλά θέματα προς συζήτηση, όπως η λαθρομετανάστευση, και να έχεις μια αξιοπρεπή παρουσία. Όχι μόνο στο Πακιστάν, αλλά και στο Αφγανιστάν, αφού ο πρέσβης κ. Μαυροειδής είναι διαπιστευμένος και στη γειτονική αυτή χώρα, όπου μόνο 4-5 φορές έχει μπορέσει να πάει.

Για να λέμε, όμως, και του στραβού το δίκιο, έχουν γίνει προσπάθειες για να ενισχυθεί η πρεσβεία με προσωπικό, αλλά δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον, γιατί οι συνθήκες ζωής είναι πολύ δύσκολες, υπάρχει φόβος να κυκλοφορήσεις έξω, παρέες, δε, δεν έχεις. Το πρόβλημα όμως υπάρχει. Δεν είναι δυνατόν να δουλέψει πρεσβεία με δύο υπαλλήλους, κύριε Αβραμόπουλε. Ας αφήσουν για λίγο κάποιοι μόνιμοι καλοπερασάκηδες τας Ευρώπας και την Αμερική και ας πάνε ένα... φεγγάρι στην καυτή, από όλες τις απόψεις, περιοχή του Πακιστάν.

***

— Παραμένει κενή η θέση του πρέσβη στο Ισραήλ και ας ελπίσουμε ότι η καθυστέρηση ανάληψης καθηκόντων από τον Σ. Λαμπρίδη δεν αντανακλά μια στροφή της πολιτικής μας έναντι του Ισραήλ. Είναι προφανές ότι κανείς δεν επιθυμεί την ένταξη της χώρας σε Άξονες κάθε είδους, που μπορεί να έχουν και ευκαιριακό χαρακτήρα. Όμως εδώ δίνεται η εντύπωση ότι το… χειρόφρενο στις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις το τραβάει το υπουργείο Εξωτερικών, σε μια περίοδο που προετοιμάζει διακαώς το Ανώτατο Συμβούλιο Κυβερνητικής Συνεργασίας με την κυβέρνηση Ερντογάν.

— Η «στρατηγική συνεργασία» με το Ισραήλ μπορεί να έχει συγκυριακό χαρακτήρα, αλλά έστω και σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να αποτελέσει για την Ελλάδα ένα σημαντικό αποτρεπτικό μέσο σε μια περίοδο που η αποτρεπτική ισχύς της χώρας είναι σε υποχώρηση, ενώ και οικονομικά μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη, μια και το εβραϊκό λόμπι διεθνώς συνεχίζει να επηρεάζει επενδυτικά κεφάλαια και μεγάλους χρηματοπιστωτικούς μηχανισμούς.

— Κυρίως όμως δεν πρέπει να δοθεί η εντύπωση στους γείτονες ότι, προκειμένου να γίνει δεκτός ο Αντ. Σαμαράς από τον Ταγίπ Ερντογάν στα ανάκτορα του Ντολμαμπχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, θα πρέπει να δώσουμε διαπιστευτήρια καλής συμπεριφοράς, βάζοντας στον πάγο τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις.

— Παρά τη φιλοδοξία του υπουργείου Εξωτερικών και του Δημ. Αβραμόπουλου να είναι αυτός που θα δώσει ώθηση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς εκεί η προσωπική σχέση που έχει με τον κ. Ερντογάν θα μπορούσε να αναβαθμίσει και τον δικό του ρόλο, τα πράγματα κάθε άλλο παρά είναι εύκολα.

— Η προετοιμασία από τα υπουργεία είναι μηδαμινή και δεν υπάρχουν στα σκαριά κάποιες συμφωνίες, έστω και χαμηλής πολιτικής, που να δικαιολογούν το κουβάλημα του πρωθυπουργού και μερικών υπουργών στην Κωνσταντινούπολη. Αλλά και στα θέματα υψηλής πολιτικής η κατάσταση μάλλον δεν είναι ευχάριστη, τόσο με τις απειλές της Άγκυρας εναντίον της Κύπρου στο θέμα των πετρελαϊκών ερευνών, όσο και με την προσβλητική πολύ συχνά στάση του ίδιου του κ. Ερντογάν, αλλά και υπουργών του, έναντι της Ελλάδας.

— Εξάλλου, μετά τον Φεβρουάριο θα ξεκινήσει μια νέα περίοδος πιέσεων για το Κυπριακό, αλλά και για την παράκαμψη του κυπριακού βέτο στην ΕΕ για τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Και εκεί η Αθήνα θα πρέπει να εμφανισθεί με συγκεκριμένη θέση…

— Όλοι πάντως διαπιστώνουν ότι δεν μπορεί να αναβάλλεται επ' άπειρον το Ανώτατο Συμβούλιο Κυβερνητικής Συνεργασίας, καθώς δημιουργείται μια αρνητική φόρτιση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Έτσι, μην αποκλείσετε να υπάρξει απλώς κάποια συνάντηση Σαμαρά- Ερντογάν, χωρίς φιέστες και μετακίνηση υπουργικών κλιμακίων, απλώς και μόνο για τη συντήρηση του κλίματος.

— Θα μου πείτε, φυσικά, ότι ο Αντ. Σαμαράς μάλλον δεν θα ήθελε μπλεξίματα αυτήν την περίοδο με τα ελληνοτουρκικά, πολύ περισσότερο όταν έχει συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις για τις σχέσεις αυτές. Πάντως, εάν πράγματι η κυβέρνηση προσανατολίζεται στην ανακήρυξη ΑΟΖ, τότε θα έχει κάθε λόγο ο κ. Σαμαράς και ο κ. Αβραμόπουλς να έχουν φρεσκάρει μηχανισμούς αποσυμπίεσης των εντάσεων και να έχουν αποκαταστήσει και προσωπική επικοινωνία με τον τούρκο ηγέτη, καθώς μια τέτοια πρωτοβουλία είναι δεδομένο ότι θα προκαλέσει τις έντονες αντιδράσεις της Άγκυρας.


• Η αμετροέπεια και η βλακώδης αλαζονεία του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας και αρμόδιου για τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, Εγκεμέν Μπαγίς, ξεπερνά κάθε όριο. Μετά τις απρεπείς δηλώσεις περί «σωτηρίας των Ελληνοκυπρίων από τον Αλλάχ» και τη δήθεν προθυμία των Τουρκοκυπρίων να… δανείσουν τους Ελληνοκύπριους (όταν είναι γνωστό ότι το ψευδοκράτος ζει με τα δάνεια της Τουρκίας και με το μαύρο χρήμα από πορνεία, ναρκωτικά και παράνομο τζόγο), ήρθε και η ώρα της Ευρώπης.

— Έτσι, ο κ. Μπαγίς αποφάσισε να βγάλει τη δική του έκθεση για την πρόοδο της... Τουρκίας, σε απάντηση όλων όσων διαπιστώνει η ΕΕ για το έλλειμμα δημοκρατίας και σεβασμού μειονοτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, για τις σχέσεις καλής γειτονίας και τις απειλές εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας.

Η Έκθεση Παγίς, με την οποία ευλογεί τα γενιά του, καταλήγει ως εξής: «Ο χθεσινός ασθενής της Ευρώπης ανένηψε και τώρα είναι σε θέση να γράφει ιατρικές συνταγές για τη σημερινή Ευρώπη». Η αλαζονεία του κ. Μπαγίς πιθανόν οφείλεται στο ότι διετέλεσε επί σειρά ετών έμπιστος διερμηνέας του Τ. Ερντογάν, οπότε γνωρίζει πολλά και έτσι δεν αισθάνεται να κινδυνεύει η θέση του.

— Τελικώς ο Νικόλαος Πιπερίγκος ανέλαβε τη Διεύθυνση Πολιτικών Υποθέσεων Ξάνθης, προερχόμενος από το γενικό προξενείο Φιλιππούπολης, όπου, αν μη τι άλλο, απέκτησε εμπειρία επί των μειονοτικών και του τρόπου που επιχειρούσε να δραστηριοποιηθεί η Τουρκία στη Νότια Βουλγαρία και στην περιοχή των Πομάκων. Βεβαίως η Βουλγαρία δεν είναι Ελλάδα και εκεί έχει μπει στοιχειωδώς φραγμός στην ανεξέλεγκτη δράση των Τούρκων, παρά το γεγονός ότι η μειονότητα είναι «τουρκική» και μάλιστα εκπροσωπείται στη βουλγαρική Βουλή και με δικό της κόμμα.
Να ευχηθούμε στον κ. Πιπερίγκο σιδεροκέφαλος και καλή δύναμη. Θα του χρειασθεί, προκειμένου να αντιμετωπίσει μια δύσκολη κατάσταση στη Θράκη, που έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια τόσο λόγω των εσωτερικών αδυναμιών και της απορρύθμισης, αλλά κυρίως επειδή έμειναν ανεξέλεγκτοι το προξενείο και οι υπόλοιποι μηχανισμοί του τουρκικού κράτους (και παρακράτους) να κάνουν κουμάντο στη μειονότητα.

— Επειδή πολύ συχνά ακούμε επικρίσεις από την Άγκυρα για θέματα εκπαίδευσης στη Θράκη, περιμέναμε να υπάρξει κάποια επίσημη αντίδραση και από την Αθήνα στις αλλαγές που προωθούνται στις εξετάσεις εισαγωγής των φοιτητών στα τουρκικά πανεπιστήμια, που θα περιλαμβάνουν πλέον και ερωτήσεις θρησκευτικών, από το μάθημα «Θρησκευτική ηθική και πολιτισμός». Αυτό όμως θα αποτελεί πρωτοφανή διάκριση εις βάρος των μαθητών που προέρχονται από θρησκευτικές μειονότητες, αλλά ακόμη και προς τους Αλεβίτες, οι οποίοι, ως μεγάλη θρησκευτική κοινότητα, έχουν προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ζητώντας την κατάργηση της υποχρεωτικής διδασκαλίας αυτού του μαθήματος.

— Εγκαίρως σας είχαμε ενημερώσει για τον κίνδυνο που συνιστά η άνοδος του εθνικισμού στην Αλβανία και η ενίσχυση του ακραίου εθνικιστικού κόμματος της Ερυθρόμαυρης Συμμαχίας, που βασικό στόχο έχει κυρίως την Ελλάδα. Έτσι είδαμε την Ερυθρόμαυρη Συμμαχία να στρέφεται εναντίον του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου, επαναφέροντας τη γνωστή προπαγάνδα ότι ο Σεβάσμιος και έχων τη γενική διεθνή και διαθρησκευτική αναγνώριση ιερωμένος, ασκεί «ελληνική προπαγάνδα».
Το ανησυχητικό είναι ότι η Ερυθρόμαυρη Συμμαχία από περιθωριακή φασιστική εθνικιστική ομάδα, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις είναι ήδη το τρίτο κόμμα στην Αλβανία, με το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλιστικό να προηγείται και το Δημοκρατικό Κόμμα του κ. Μπερίσα να είναι δεύτερο. Ο ανθελληνισμός πλέον βρίσκει πολύ εύφορο έδαφος στην Αλβανία, διατρέχοντας πλέον όλο το φάσμα της πολιτικής σκηνής της γειτονικής χώρας και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας ανησυχεί. 

ΤΟ ΠΑΡΟΝ