ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΛΒΑΝΙΚΑ... ~ Βορειοηπειρωτικά

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΛΒΑΝΙΚΑ...


Απολλόδωρος Θεωδόρου
για την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ

Βγήκε στις 28 Νοεμβρίου, πάνω στα 100 χρόνια αλβανικού ανεξάρτητου κράτους, ένα νέο βιβλίο του πολυγραφότατου δρος Ησαΐα Κωνσταντινίδη. Τίτλος του: Έλληνοαλβανική Ιστορία. Το θέμα που πραγματεύεται το νέο βιβλίο του κ. Κωνσταντινίδη είναι πάρα πολύ "πικάντικο" και πάντα επίκαιρο. Και για μας τους Έλληνες και γενικά για τους Βαλκάνιους λαούς. Αλλά πρέπει να σημειώσω πως είναι και η πρώτη φορά που επιστήμονας ειδικός - ο δρ. Κωνσταντινίδης έχει εξειδικευτεί στους πολιτισμούς και την ιστορία-θεωρία τους - επιχειρεί να παρουσιάσει μία συγκριτική ιστορία αυτών των δύο γειτονικών λαών: του Ελληνικού και του αλβανικού.

Από μόνο του λοιπόν αυτό το βιβλίο παρουσιάζει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Και μάλιστα, ακόμα περισσότερο που εμείς οι Έλληνες έχουμε γνωρίσει τα τελευταία είκοσι χρόνια μια πραγματική “εισβολή" των Αλβανών στα μέρη μας, με πολλά επακόλουθα, βασικώς αρνητικά, για την Ελληνική κοινωνία. Ακόμα, υπάρχει στις Ελληνοαλβανικές σχέσεις πάντοτε το μεγάλο "αγκάθι" που λέγεται "Βορειοηπειρωτικό". Εμάς η διεκδίκησή μας για την Βόρειο Ήπειρο, περιοχή κατοικημένη επί αιώνες από Έλληνες, πρέπει πάντα να παραμένει ισχυρή και πάγια! Γιατί δεν νοείται όλοι οι άλλοι, και ειδικά οι Αλβανοί, να διεκδικούν από τον Ελληνισμό εδάφη (βλέπε "Τσαμουριά") και εμείς οι Έλληνες να σιωπούμε για τα δικαιώματα του Ελληνισμού στην Βόρεια Ήπειρο!

Το πρώτο λοιπόν πράγμα που εμένα προσωπικά με ενδιέφερε, σαν πήρα το βιβλίο αυτό στα χέρια μου, ήταν για το ποια είναι η θέση του συγγραφέα του πάνω στο "Βορειοηπειρωτικό". Αυτό το γράφω, γιατί ο δρ. Κωνοταντινίδης πάντα παρουσιάζει θέσεις πολύπλοκες - αν και όχι απαραιτήτως και δυσνόητες - και δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι παρεξήγησαν τις απόψεις και προτάσεις του, όπως είχε γίνει πρόσφατα με ένα άρθρο του για την Ελληνοϊσραηλινή Γεωπολιτική. Γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του "Ελληνοαλβανική Ιστορία" ο συγγραφέας: "Κεντρική θέση του έργου: η σύσφιξη των σχέσεων Ελλάδος και Αλβανίας. Σε περίπτωση που η αλβανική πλευρά δεν συμμορφωθεί, τότε επιβάλλεται η ελληνική διεκδίκηση της αρχεγόνου Ελλάδος-σημερινής Νότιας Αλβανίας (Βορείου Ηπείρου)".

Αυτή η θέση του κ. Κωνσταντινίδη έχει δύο σκέλη. Γράφει πρώτα ότι με το έργο του επιθυμεί τη "σύσφιξη των σχέσεων" των δύο Εθνών. Ας το δούμε αυτό. Γίνεται κάτι τέτοιο, Εγώ προσωπικά νομίζω πως: ΟΧΙ! Γιατί; Γιατί οι Αλβανοί πρώτα απ’ όλα δεν έχουν - αποδεδειγμένο αυτό - και τα καλύτερα αισθήματα απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες! Οι αποδείξεις γι’ αυτό πολλές. Αρκεί πρώτα πρώτα να δει κανείς στο Ίντερνετ (στο Youtube κλπ.) πόσα πράγματα έχουν "ανεβάσει" οι Αλβανοί κατά της Ελλάδας! Πόσο κόμπλεξ και μίσος έχουν εναντίον των Ελλήνων! Αυτά σε καμία περίπτωση δεν τα έχουν εναντίον των Τούρκων. Αντιθέτως, θα βρεις πολλές "σελίδες" γεμάτες από συνθήματα υπέρ της φιλίας Αλβανών και Τούρκων και κατά των Ελλήνων κλπ. Αλλά, ακόμα, δεν δείχνει απίστευτο κόμπλεξ το παρακάτω; Ότι δηλαδή ενώ ήρθαν πριν είκοσι τόσα χρόνια γυμνοί και κακομοίρηδες στην Ελλάδα να φάνε ένα κομμάτι ψωμί, αυτοί προτιμούν σαφώς τους Τούρκους για φίλους;...

Τρώνε, πίνουν στην Ελλάδα, παίρνουν τις δουλειές των Ελλήνων, βγάζουν πολύτιμο συνάλλαγμα στην Αλβανία και αυτοί... μίσος για την Ελλάδα και συμμαχία με τους Τούρκους! Ποτέ όμως οι Τούρκοι δεν τους άνοιξαν την πόρτα, δεν τους έδωσαν ένα καρβέλι ψωμί... Αυτοί όμως εκεί: μίσος εναντίον μας! Γιατί; Τόσο κόμπλεξ και κακία;... Πώς να γίνει έτσι η "σύσφιξη των σχέσεων" που επιθυμεί (καλοπροαίρετα, να το δεχθώ) ο κ. Κωνσταντινίδης; Αυτό είναι αδύνατον, έστω και αν ο κ. Κωνσταντινίδης επικαλείται μέσα στο έργο του λόγους Γεωπολιτικής, για να ενισχυθεί δηλαδή η Ελλάς με συμμαχίες στην περιοχή. Εγώ πιστεύω ότι ακόμα και με τους Τούρκους μπορούμε να συμμαχήσουμε μια μέρα, αλλά με τους κομπλεξικούς Αλβανούς... ποτέ! Οι Τούρκοι μπορεί να είναι Ιστορικοί μας αντίπαλοι, αλλά σίγουρα δεν πλησιάζουν καν την αχαριστία των Αλβανών.

Και πάμε στο δεύτερο σκέλος της κεντρικής θέσης του αγαπητού μου κ. Κωνσταντινίδη, του Δασκάλου πάνω σε ζητήματα Γεωπολιτικής και Πολιτικής Ιστορίας! Για την πιθανή διεκδίκηση δηλαδή της Βορείου Ηπείρου από την Ελλάδα, σε περίπτωση που η Αλβανία συνεχίσει το ίδιο εχθρικό βιολί απέναντι μας. Εγώ το θεωρώ αυτό δεδομένο! Γιατί είναι σίγουρο, όπως έγραψα παραπάνω, πως οι Αλβανοί ποτέ τους δεν θα συμμορφωθούν και ποτέ τους δεν θα μας αγαπήσουν! Αν ήταν να γίνουν φίλοι μας, τότε αυτό θα είχε ήδη συμβεί είκοσι και βάλε χρόνια που τους ταΐζουμε. Όμως δεν έγινε ούτε μέχρι τώρα, ούτε και θα γίνει πιστεύω ποτέ... Και επομένως θα πρέπει να διεκδικήσουμε την Ελληνική γη της Βορείου Ηπείρου (και όχι Νότιας Αλβανίας), που προσωρινά είναι στα κρατικά όρια της Αλβανίας! Αυτό θα πρέπει να γίνει γρήγορα, γιατί όσο καθυστερούμε τόσο τους δίνουμε την ευκαιρία να αλβανοποιούν τα Ελληνικά αυτά μέρη και να σβήνουν σιγά σιγά από τον χάρτη τα Ελληνικά χωριά...

Από εκεί και πέρα, στο βιβλίο "Ελληνοαλβανική Ιστορία" υπάρχουν στοιχεία πιστεύω εντελώς άγνωστα και σε μένα προσωπικά και στους περισσότερους αναγνώστες. Όπως έγραψα, ο δρ. Κωνσταντινίδης δεν δίνει "τετριμμένη" γνώση, μια από τα ίδια. Δεν αντιγράφει δηλαδή παλιότερους συγγραφείς, των οποίων τα γραπτά να αναπαράγει με πιο σύγχρονο τρόπο. Αντιθέτως, κάνει σοβαρή έρευνα, και από ξένη μάλιστα βιβλιογραφία, συνδέοντας πολλά πράγματα που ούτε που περνούν από το μυαλό των περισσότερων! Είναι δηλαδή πραγματικός επιστήμονας, που συνδυάζει πλήθος γνώσεων, και αυτό κάνει και στο βιβλίο αυτό.

Εγώ από την ύλη αυτού του βιβλίου, δεν μπορώ να συμφωνήσω σε μια μάλλον "συμπαθή" θα έλεγα στάση του συγγραφέα απέναντι στον Ενβέρ Χότζα. Καταλαβαίνω βεβαίως το πνεύμα του κ. Κωνσταντινίδη, ότι δηλαδή από τότε που ήρθε η "δημοκρατία" στην Αλβανία επιχειρείται η εξόντωση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Αλλά προσωπικά δεν μπορώ να δω με συμπάθεια, ή με κατανόηση έστω, αυτόν τον αιμοσταγή τύραννο και δικτατορίσκο, που βασάνιζε χωρίς κανένα δικαίωμα τα αδέρφια μας τους Βορειοηπειρώτες! Ας μου επιτρέψει ο αγαπητός κ. Κωνσταντινίδης αυτή την διαφωνία μου, όπως και στο σημείο που γράφει για τον Αλή Πασά (άλλος αιμοσταγής αυτός) ότι βοήθησε την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Βεβαίως γράφει επίσης ο δρ. Κωνσταντινίδης και για τα βάρβαρα εγκλήματα του Αλή Πασά.

Επαναλαμβάνω πως δεν έχω την πρόθεση να τα "βάλω" με τον κ. Κωνσταντινίδη, του γνωστού επιστημονικού ύψους και αναγνωρίσεως. Απλά, σημειώνω εδώ μερικές μου εντυπώσεις από το τελευταίο του αυτό βιβλίο. Που, συν τοις άλλοις, είναι θέμα πλατύ και πολύ ενδιαφέρον. Ο κ. Κωνσταντινίδης είναι καταξιωμένος στον τομέα του και μπορεί να εκφράζει μερικές θέσεις, που ίσως σε άλλους να φαίνονται και κάπως "περίεργες". Όπως π.χ. σε μένα. Εγώ, επειδή ο συγγραφέας της "Ελληνοαλβανικής Ιστορίας" έγραψε στο οπισθόφυλλό της την κεντρική του θέση, παραθέτω και την δική μου κεντρική θέση για τα Ελ-ληνοαλβανικά: Επειδή οι Αλβανοί δεν θα συμμορφωθούν ποτέ τους απέναντι μας, επιβάλλεται εδώ και τώρα η Ελλάς να διεκδικήσει την υπόδουλη Βόρειο Ήπειρο!