ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η ΕΡΗΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ... ~ Βορειοηπειρωτικά

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

ΕΠΙΚΑΙΡΑ: Η ΕΡΗΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ...


του Κωνσταντίνου I. Αγγελόπουλου από το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ


Κάτι οι αδυναμία της περιόδου Γ. Παπανδρέου, κάτι η κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» του κ. Παπαδήμου, κάτι η τρίμηνη προεκλογική περίοδος, η εξωτερική πολιτική της χώρας οδηγήθηκε σε πλήρη αδράνεια.

Καταντά άξιο απορίας το πόσο επίμονα αρνούνται οι πολιτικοί «αστέρες» μας να ασχοληθούν με σημαντικές υποθέσεις που αφορούν στην εξωτερική και αμυντική πολιτική της χώρας, να προβληματιστούν με προβλήματα γεωπολιτικής τα οποία καθορίζουν σήμερα και θα καθορίσουν μελλοντικώς τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές περιβάλλον της. Ματαίως προσπαθούν ορισμένοι κύκλοι να κινητοποιήσουν τις πολιτικές «ελίτ», με αναλύσεις ειδικών επιστημόνων και έμπειρων διπλωματών, με πληροφορίες και ειδικά ρεπορτάζ στον Τύπο, ώστες να πάρει τέλος μια περίοδος πολιτικής αδράνειας, που έχει ελαχιστοποιήσει την παρουσία της Ελλάδας στο διεθνή της περίγυρο και έχει μεγεθύνει μια σειρά προβλήματα. Στην Αθήνα, οι «μεγάλοι» της πολιτικής, όταν δεν ασχολούνται με τα του Μνημονίου, δαπανούν χρόνο και ενέργεια με το εγχώριο «ψιλικατζίδικο» των εσωκομματικών και διαπροσωπικών καβγάδων τους, αδιόρθωτοι και επίμονοι στην ασημαντότητά τους. Δεν έχει περάσει ακόμα απ' το μυαλό τους η σκέψη ότι παράλληλα με τη μεγάλη οικονομική κρίση μπορεί να προκληθούν σ' ένα ορατό μέλλον άλλες σοβαρές κρίσεις, που θα αφορούν σε ζωτικά εθνικά συμφέροντα στη βαλκανική γειτονιά μας, στη Θράκη, στο Αιγαίο στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Κύπρο.

Κάτι οι αδυναμίες και οι «ιδιαιτερότητες» της περιόδου Γ. Παπανδρέου, κάτι η κυβέρνηση «ειδικού σκοπού» του τραπεζίτη κ. Παπαδήμου και κάτι μια τρίμηνη προεκλογική περίοδος οδήγησαν σε πλήρη αδράνεια την εξωτερική πολιτική της χώρας - και, μάλιστα, αυτό συνέβη σε μια περίοδο γεμάτη εξελίξεις και νέα δεδομένα στο διεθνές περιβάλλον της Ελλάδας. Κοντά μας, τα Τίρανα έχουν ξεκινήσει πάλι έντονες προσπάθειες για «Μεγάλη Αλβανία» και ο αλβανικός εθνικισμός αγγίζει και την Ελλάδα, με αιχμή τους Τσάμηδες. Στην Αθήνα, σιωπή. Στη Θράκη, η Τουρκία «αλωνίζει» πλέον με τις υπηρεσίες της και δημιουργεί με συστηματική πολιτική και οικονομική δουλειά συνθήκες για μια μελλοντικά «αυτόνομη» μουσουλμανική περιοχή εντός ελληνικού εδάφους - τα «Επίκαιρα» δεν κουράζονται να επισημαίνουν τον κίνδυνο με τεκμηριωμένα ρεπορτάζ. Στην Αθήνα, ψελλίσματα και βαθιά χασμουρητά.
Στο Αιγαίο, διαρκής τουρκική στρατιωτική πίεση με στόχους «συνδιοίκησης», σιωπηρή ελληνική αποδοχή της τουρκικής θέσης για απουσία δικαιώματος υφαλοκρηπίδας στο Καστελόριζο και ελληνική αποφυγή ενασχόλησης με την υπόθεση της ΑΟΖ. Και στο Κυπριακό, η πολιτική μάχη διεξάγεται με ισχυρό παίκτη την Τουρκία και με την Αθήνα διακριτικώς συμπαριστάμενη στη Λευκωσία. Όσο για τις νέες σχέσεις Ελλάδας - Ισραήλ, αυτές έχουν απροσδιόριστα όρια και στόχους που η ελληνική ηγεσία δεν είναι σε θέση να εξηγήσει στην πολιτική σκηνή.

Εθνική στρατηγική για όλ'αυτά τα ζητήματα δεν υφίσταται. Και οι κατά καιρούς σχετικές θέσεις των κομμάτων στα «προγράμματά» τους είναι παιδαριώδεις. Ο υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Αβραμόπουλος, θα πρέπει, λοιπόν, να εξηγήσει με καθαρότητα για ποιο λόγο, με ποια ατζέντα, με ποιο στόχο και με ποιες ελληνικές θέσεις πρόκειται να συζητήσει με τον ομόλογό του, Αχμέτ Νταβούτογλου, προσεχώς. Για να μην είναι αυτός ο «διάλογος» άλλη μία φάρσα «βελτίωσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων» αλά ΓΑΠ, με την Άγκυρα να συγκρατεί με κόπο τα γέλια της.

Θα πρέπει επίσης ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, και προσωπικά ο υπουργός των Εξωτερικών, που θέλει ανέφελες τις σχέσεις Ελλάδας - ΗΠΑ, να προσδιορίσουν ποια ακριβώς είναι τα σημαντικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της χώρας μας στα οποία υφίσταται σύμπτωση ελληνικών και αμερικανικών γεωπολιτικών συμφερόντων. Για να μην είναι και με τούτη την κυβέρνηση οι «άριστες» σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών η θλιβερή υπόθεση μιας άνευ αντιρρήσεων ελληνικής «προσαρμογής» στα συμφέροντα των ΗΠΑ από τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή. Μέχρι τώρα, πάντως, δεν έχει διαπιστωθεί στην πράξη ούτε ΜΙΑ σύμπτωση συμφερόντων Ελλάδας - ΗΠΑ σ' ένα από τα «ανοιχτά» ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της χώρας μας τις τρεις τελευταίες δεκαετίες. Την έντονη «γεύση» των ελληνοαμερικανικών σχέσεων αναγκάστηκε να δοκιμάσει, άλλωστε, δύο φορές στο πρόσφατο παρελθόν και ο Κώστας Καραμανλής στη διάρκεια της πενταετίας του, στις υποθέσεις του Σχεδίου Ανάν και του «ανοίγματος» στη Μόσχα.