Ο ομογενής που έφερε τον Κλίντον ~ Βορειοηπειρωτικά

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Ο ομογενής που έφερε τον Κλίντον

Είναι ένας από τους 50 πλουσιότερους έλληνες ομογενείς στις ΗΠΑ και διευθύνων σύμβουλος μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες χημικών στον κόσμο, της Dow Chemicals. Φέρεται να είναι και ο άνθρωπος που έπεισε τον Μπιλ Κλίντον να επισκεφθεί την Αθήνα στο πλαίσιο της Ελληνικής Πρωτοβουλίας, που ενθαρρύνει την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις στην Ελλάδα

Οταν κάθεσαι στο ίδιο τραπέζι με τους διευθύνοντες συμβούλους της Boeing, της Xerox, της Walt Disney, της UPS και άλλων αμερικανικών κολοσσών, τότε το πιο πιθανό είναι να μη δυσκολευτείς να εξασφαλίσεις 100 εκατομμύρια ευρώ για έναν ιερό σκοπό, όπως το να ενισχύσεις μια χώρα της οποίας η οικονομία της βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Πόσω μάλλον όταν είσαι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της μεγαλύτερης εταιρείας χημικών στον κόσμο, της Dow Chemicals, και συμβουλεύεις τον ίδιο τον Ομπάμα για την πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει στις εξαγωγές.
Ο 58χρονος Αντριου Λιβέρης δεν περιορίζεται σε αυτά: είναι επίσης στο διοικητικό συμβούλιο της IBM, πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου των Ενώσεων Χημικών Εταιρειών, αντιπρόεδρος του Αμερικανικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Στρογγυλής Τράπεζας Επιχειρηματιών, του Αμερικανο-ινδικού Φόρουμ Διευθύνοντων Συμβούλων, του Ινστιτούτου Πίτερσον για τα Διεθνή Οικονομικά, της Αμερικανο-Αυστραλιανής Ενωσης και συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια του Ιδρύματος Dow, του Αμερικανικού Συμβουλίου για Διεθνείς Επιχειρηματικές Δραστηριότητες και του Πανεπιστημίου Ταφτς. Είναι επίσης ο «εγκέφαλος» πίσω από την Hellenic Initiative, της πρωτοβουλίας ελλήνων ομογενών επιχειρηματιών για τη στήριξη της χώρας και την προώθηση ξένων επενδύσεων, στο πλαίσιο της οποίας επισκέφθηκε την Ελλάδα ο πρώην αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον.

ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ - ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. Η ζωή για τον Αντριου Λιβέρη δεν ήταν ακριβώς αυτό που λέμε «στρωμένη με ροδοπέταλα». Οταν πέθανε ο πατέρας του, μετανάστης από το Καστελλόριζο στο Ντάργουιν της Αυστραλίας, τα οικονομικά τής οικογένειας πέρασαν σοβαρή κρίση. Μην έχοντας πολλές επιλογές, ο έφηβος Αντριου έκανε διάφορες δουλειές για να βοηθήσει την κατάσταση, κυρίως για να εξασφαλίσει κάποια χρήματα για τις δύο μικρότερες αδερφές του.
Από τότε έως σήμερα τα παιδιά που βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης παραμένουν μια από τις ευαίσθητες χορδές του ελληνοαυστραλού ομογενή, που την τελευταία δεκαετία κατοικεί μόνιμα στις ΗΠΑ. Ετσι, μέρος των 100 εκατομμυρίων ευρώ που συλλέγει η Ελληνική Πρωτοβουλία θα διατεθεί για την ενίσχυση μη κερδοσκοπικών οργανισμών και υποδομών που έχουν σχέση με παιδιά και έχουν υποστεί μεγάλες συνέπειες λόγω της οικονομικής κρίσης.
Ο άλλος άξονας στον οποίο θα κινηθεί η Πρωτοβουλία αφορά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις «σημαντικής αξίας και διαφάνειας» που κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο λόγω έλλειψης ρευστότητας - σύμφωνα με πληροφορίες, θα συστηθεί ειδική επιτροπή αξιολόγησης των εταιρειών προς ενίσχυση. Μάλιστα, για να αποφευχθούν τυχόν κακοτοπιές, όπως για παράδειγμα κάποιες δωρεές που είχαν γίνει από ομογενείς με τις μεγάλες πυρκαγιές του 2007 των οποίων τα ίχνη «χάθηκαν», εταιρεία συμβούλων διαχείρισης επιχειρήσεων έχει αναλάβει να «χαρτογραφήσει» τη ροή της χρηματοδότησης.
Μπορεί ο Αντριου Λιβέρης να έχει δουλέψει μόνο σε μια εταιρεία τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, όμως η επαγγελματική του εμπειρία είναι εμπλουτισμένη από όλους σχεδόν τους τομείς που μπορεί να συναντήσει κανείς σε έναν βιομηχανικό κολοσσό: από χημικός μηχανικός πέρασε στην παραγωγή, στις πωλήσεις, στο μάρκετινγκ, στη διοίκηση. Παρόμοια «ποικιλία» είχε και η πορεία του από την Αυστραλία στις ΗΠΑ: από το Ντάργουιν στον Βορρά, όπου γεννήθηκε και ζούσε με την οικογένειά του μέχρι τον θάνατο του πατέρα, βρέθηκε στο Μπρισμπέιν στην Ανατολή και από εκεί στο Κουίνσλαντ στην ενδοχώρα, όπου και σπούδασε χημικός μηχανικός με κρατική υποτροφία, ενώ απέρριψε και μια υποτροφία που είχε κερδίσει για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αντ' αυτού προτίμησε να δουλέψει για λογαριασμό της Dow, με πρώτο σταθμό εκτός Αυστραλίας το Χονγκ Κονγκ το 1976.
Από το 1989 ετέθη διευθυντής στις δραστηριότητες του κολοσσού στην Ταϊλάνδη και λίγα χρόνια μετά «αναβαθμίστηκε» στο νευραλγικό πόστο τού επικεφαλής ολόκληρης της ασιατικής ηπείρου. Η ανοδική πορεία του στην κλίμακα της εταιρικής ιεραρχίας συνεχίστηκε έως και το 2006, οπότε εκλέχθηκε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, δύο χρόνια μετά τον διορισμό του στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου.Μαζί με τη θέση αυτή «πακέτο» πάνε και οι κρίσεις, τις οποίες, κατά γενική ομολογία, κατάφερε να διαχειριστεί με επιτυχία.

ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ. Ανάμεσα στις σημαντικότερες υποθέσεις περιλαμβάνονται και τα «απόνερα» του βιομηχανικού δυστυχήματος του Μποπάλ στην Ινδία, πάνω από δύο δεκαετίες μετά το συμβάν διαρροής χημικών που στοίχισε τη ζωή 15.000 ανθρώπων. Σύμφωνα με τηλεγραφήματα των αμερικανικών διπλωματικών υπηρεσιών και ηλεκτρονικών μηνυμάτων της Stratfor - της εταιρείας που έχει χαρακτηριστεί «σκιώδης CIA» -, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του Wikileaks, η Dow προχώρησε σε πρόσληψη συμβούλου με μισθό 20.000 δολαρίων κατόπιν υποδείξεων ινδού βουλευτή, ώστε να «σταματήσουν οι διαδηλώσεις που γίνονταν κατά της κατασκευής νέας ερευνητικής μονάδας στην περιοχή Πιουν».
Σημειώνεται ότι η Dow εξαγόρασε τη Union Carbide, την εταιρεία που ήταν υπεύθυνη για την τραγωδία του Μποπάλ το 1984, αρνούμενη να προχωρήσει σε επιπλέον αποζημιώσεις. Από τα ηλεκτρονικά μηνύματα προέκυψε ότι ο αμερικανικός κολοσσός είχε προσλάβει τη Stratfor για να παρακολουθεί τις κινήσεις ομάδων ακτιβιστών για το Μποπάλ και πίεζαν για αποζημιώσεις.
Μαζί με τα προβλήματα, πάλι, «πακέτο» πάει και ο μισθός. Ο οποίος είναι μεν υψηλός, αλλά δεν θεωρείται κάτι το εξαιρετικό, τουλάχιστον από τα στοιχεία που παρατίθενται στη λίστα του «Φορμπς»: αν και ο Λιβέρης διοικεί τη μεγαλύτερη εταιρεία χημικών παγκοσμίως, πέρυσι αμείφθηκε με 10,4 εκατομμύρια δολάρια - ποσό που τον κατέταξε στην 6η θέση της μισθολογικής κλίμακας των διευθύνοντων συμβούλων σε χημικές εταιρείες και στην 165η θέση της γενικής λίστας.
Οταν ήταν τελειόφοιτος στο Κουίνσλαντ και προβληματιζόταν αν έπρεπε να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ή να πιάσει δουλειά, είχε ζητήσει τη συμβουλή του μέντορά του καθηγητή Ντον Νίκλιν. «Μου σύστησε να δοκιμάσω την "πραγματική ζωή". Είχε δίκιο», εξομολογήθηκε σε συνέντευξή του πριν από λίγα χρόνια ο έλληνας ομογενής. 
TA NEA