Συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στον Κώστα Καραθάνο ~ Βορειοηπειρωτικά

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στον Κώστα Καραθάνο

Έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Καραθάνος από το Λαζάτι της Βορείου Ηπείρου, πατέρας του προέδρου του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών και Περιφερειακού Συμβούλου Αττικής, Μπάμπη Καραθάνου.
Γεννήθηκε το 1924, σε μια οικογένεια με πατριωτικές αξίες και αγώνες για την ιδιαίτερη Πατρίδα τις οποίες μεταλαμπάδευσε στην οικογένειά του, μεγάλωσε το γιο του στην Αθήνα με αρχές και αξίες και τον κατείχε το αίσθημα προσφοράς στην οικογένειά του, και στους συνανθρώπους του.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στις 7/6/2012, στον Ιερό Ναό Αγ. Αντωνίου στο Περιστέρι Αττικής, παρουσία πλήθους κόσμου, γνωστών, φίλων, Βορειοηπειρωτών, Περιστεριωτών, συγγενών από τη Βόρεια Ήπειρο, του Δημάρχου Περιστερίου Ανδρέα Παχατουρίδη και του Αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής και τέως Δημάρχου Χαλανδρίου Γρηγόρη Ζαφειρόπουλου.

Στην κηδεία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Περιστερίου κ. Χρυσόστομος. Ο γιος του Χαράλαμπος, σε κλίμα συγκίνησης και με δάκρυα στα μάτια, στον επικήδειο λόγο του, μίλησε για τη ζωή του πατέρα του και της οικογένειας Καραθάνου, για τους σκοτωμούς, τα βασανιστήρια και τις εξορίες των Καραθαναίων από το σύστημα του Ενβέρ Χότζα και τόνισε τη συμβολή του πατέρα του στην ανατροφή του με περισσή αγάπη για τη Βόρειο Ήπειρο και την Ελλάδα.
Ο Κώστας Καραθάνος υπήρξε ένας σεμνός και ταπεινός Έλληνας Πατριώτης που αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την Ελευθερία της Βορείου Ηπείρου, στην προκοπή της οικογένειάς του, των συγγενών και φίλων του.
Υπήρξε ηγέτης στο μαθητικό κίνημα για το άνοιγμα των ελληνικών σχολείων στη Βόρεια Ήπειρο το 1935 σε ηλικία 11 ετών.
Ο πατέρας του Γιάννης υπήρξε Εθνομάρτυρας, ηγέτης του Μετώπου Απελευθερώσεως της Βορείου Ηπείρου στην περιοχή Αγίων Σαράντα από το 1938 μέχρι το 1944 οπότε συνελήφθη και δολοφονήθηκε με φρικτά βασανιστήρια για την εθνική του δράση από τους αλβανούς Κομμουνιστές του Ενβέρ Χότζα.
Ο αδερφός του Κώστα Καραθάνου, Θωμάς, συνελήφθη το 1945 μετά την δολοφονία του πατέρα τους Γιάννη, και φυλακίστηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς μέχρι το 1953 σε μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Το 1954, τρία χρόνια μετά τη γέννηση του γιου του, έμαθε ότι θα συλληφθεί και πάλι από το καθεστώς.
Έτσι αποφάσισε να δραπετεύσει παίρνοντας μαζί τα 15 μέλη της οικογένειάς του, αδέλφια, ξαδέλφια, ανίψια κλπ, αφήνοντας πίσω τη σύζυγο και τον τρίχρονο γιο του για να μην διακινδυνεύσει τη ζωή τους.
Στην προσπάθεια διαφυγής από την Αλβανία στην Ελλάδα έπεσαν σε ενέδρα όπου δολοφονήθηκαν 2 μέλη της οικογένειας και 12 εξορίστηκαν στη Βόρεια Αλβανία.
Ο μόνος που γλύτωσε ήταν ο Θωμάς Καραθάνος , ο οποίος διέφυγε στην Ελλάδα και ξαναείδε το γιο του Γιάννη το 1991 σε ηλικία 40 ετών όταν άνοιξαν τα σύνορα.
Ο Κώστας Καραθάνος τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Κερκυραϊκή Σχολή και γράφτηκε στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά λόγω της κατοχής δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Ο Κώστας Καραθάνος διορίστηκε στο Υπουργείο Προεδρίας το 1946 και συνταξιοδοτήθηκε ως διευθυντής το 1981.
Στη διάρκεια της υπηρεσίας του είχε την ευθύνη της διαχείρισης του γραφείου του Υπουργού Προεδρίας και του εκάστοτε Πρωθυπουργού της Ελλάδας.
Γνώρισε και συνεργάστηκε με όλους τους Πρωθυπουργούς και Υπουργούς Προεδρίας από το 1946 μέχρι το 1981.
Παντρεύτηκε την συμπατριώτισσά του φαρμακοποιό Φυγαλία Τσέπου. Έχει ένα γιο, τον Χαράλαμπο Καραθάνο, φαρμακοποιό, Περιφερειακό Σύμβουλο Αττικής και Πολιτευτή της Ν.Δ.
Απ’ το γάμο του και μετά έγινε μόνιμος κάτοικος Περιστερίου.
Απέκτησε 4 εγγόνια. Δημιούργησε οικογένεια και περιουσία με τον κόπο και την εργασία του, αλλά η μεγάλη του αγάπη ήταν η ιδιαίτερη Πατρίδα του η Βόρειος Ήπειρος και τα χωριό του το Λαζάτι, όπου μετά το 1994 ανακαίνισε το πατρικό σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε, κατασκεύασε το υδραγωγείο του χωριού, την κεντρική βρύση, τον μαντρότοιχο του νεκροταφείου και το δρόμο του χωριού.
Στήριξε με όλες του τις δυνάμεις τα ανίψια και τους συγγενείς του που ήλθαν πρόσφυγες από τη Βόρειο Ήπειρο το 1991 στη Μητέρα Ελλάδα, αλλά κι αυτούς που έμειναν στη Βόρειο Ήπειρο.
Ήταν μεγάλος πατριώτης, σεμνός και ταπεινός, δεν ήθελε να προβάλλεται η προσφορά του και οι δωρεές του.
Με τη ζωή του δίδαξε την φιλοπατρία, την αγάπη προς τον συνάνθρωπο, την εντιμότητα, αλλά και την θυσία για τους ανθρώπους του και την πατρίδα του. Όσοι τον γνώρισαν θα τον θυμούνται πάντα με αγάπη, σεβασμό και θαυμασμό για την ποιότητα και αυθεντικότητά του.
Όλοι θα τον θυμούνται για την προσφορά, την ανιδιοτέλεια και τον πατριωτισμό του.

Αιωνία του η Μνήμη!